Przepisy UE dotyczące treści generowanych przez sztuczną inteligencję

Zmiany w sposobie budowy obrazów, nagrań i innych materiałów cyfrowych sprawiają, że coraz większe znaczenie ma sposobność ustalenia, skąd dany materiał pochodzi. Jeszcze niedawno ocena opierała się przede wszystkim na wyglądzie pliku lub informacji przekazanej przez autora. Aktualnie coraz częściej używa się także oznaczenia techniczne, które mogą dostarczać dodatkowych danych o sposobie powstania treści.

AI Watermark Studio można w tym kontekście rozumieć jako rozwiązanie służące do pracy nad oznaczeniami materiałów generowanych z udziałem sztucznej inteligencji. Taki znak może być widoczny dla odbiorcy, ale może też zostać zapisany w sposób niewidoczny podczas powszechnego korzystania z pliku. Różnica jest ważna, ponieważ widoczny napis pełni głównie funkcję informacyjną, jednak oznaczenie techniczne może być przeznaczone do automatycznego wykrywania przez inne systemy.

Przy stosowaniu znaków wodnych powinno się uwzględnić sposób, w jaki materiał będzie w przyszłości wykorzystywany. W faktycznym obiegu cyfrowym pliki na prawdę bardzo często są poddawane zmianom. Obraz może zostać przeskalowany, przycięty lub zapisany ponownie, a film może przejść przez proces kompresji przed umieszczeniem go w serwisie internetowym. Niektóre platformy usuwają też część danych technicznych w trakcie przesyłania materiału. W takich ustaleniach samo dodanie oznaczenia w momencie tworzenia pliku nie przesądza jeszcze o tym, czy pozostanie ono dostępne w niezmienionej postaci. Watermark AI Generator może służyć do przygotowania określonego rodzaju znacznika, niemniej jednak przed wykorzystaniem takiego rozwiązania należy mieć świadomość tego, gdzie informacja jest zapisywana i jak zachowuje się po kolejnych operacjach na pliku. W praktyce w szczególności istotne stają się zatem format źródłowy, sposób eksportu oraz kolejne etapy edycji.

Osobnym zagadnieniem są przepisy dotyczące przejrzystości treści generowanych przez sztuczną inteligencję. W ramach unijnego AI Act przewidziano obowiązki odnoszące się do oznaczania określonych materiałów, przy czym ich zakres uzależniony jest od rodzaju treści i sposobu jej zastosowania. Nie można więc przyjąć, że każdy treść, obraz czy film przygotowany z pomocą AI podlega gruntownie takim samym wymaganiom. Są przypadki w których znaczenie ma oznaczenie maszynowo czytelne, w innych niezbędne jest przekazanie informacji w sposób zrozumiały dla odbiorcy. Przy materiałach, które mogą być mylone z autentycznymi przedstawieniami osób, wydarzeń lub wypowiedzi, kwestia transparentności może wyglądać inaczej niż przy zwykłym wykorzystaniu AI do edycji materiału. Określenie AI content under new EU regulations odnosi się zatem do szerszego zestawu zasad, a nie do jednego konkretnego rodzaju znaku wodnego.

Ważnym elementem jest także rozdzielenie informacji o samym narzędziu od informacji o gotowej treści. Materiał może zostać utworzony przy użyciu jednego systemu, następnie zmodyfikowany w innym programie, a na końcu zapisany przez platformę publikacyjną. Po kilku takich etapach uwarunkowanie pierwotnego pochodzenia nie za każdym razem jest bezsporne. Z tego powodu przy bardziej uporządkowanych procesach warto zachowywać wersje źródłowe oraz informacje dotyczące sposobu ich przygotowania. Ma to znaczenie w szczególności wówczas, gdy oznaczenie powinno być możliwe do późniejszego sprawdzenia. Należy też brać pod uwagę, że różnorodne metody znakowania mogą mieć odmienne ograniczenia i nie wszystkie są wzajemnie kompatybilne. Finalny efekt zależy więc nie tylko i wyłącznie od sposobu zaprojektowania znacznika, lecz także od tego, co stanie się z plikiem po jego utworzeniu.

Zobacz także: AI Watermark Studio.